Schriftuitleg


Schriftuitleg van zondag 18 november 2018.

Inleiding:

Elke zondag zal ik proberen de schriftlezingen uit de Rooms Katholieke Kerk van die dag uit te leggen op de wijze waarop ik ze begrepen heb. Dit is niet bedoeld als preek, of zoals het tegenwoordig genoemd wordt een homilie, maar enkel als uitleg. Van geen enkele Kerk heb ik toestemming gekregen om te preken, daarom mag mijn Schriftuitlegging ook geen preek genoemd worden. Maar toch meen ik de vrijheid te hebben om mijn begrijpen van de schrifttekst wereldkundig te maken. Natuurlijk hoeft u het niet eens te zijn met mijn uitleg. Elk mens is uniek. Zoals het licht de verschillende vormen ook verschillend terugkaatst, zo begrijpt elk mens de Schrift op een andere wijze, heeft een ander bevattingsvermogen. U begrijpt de Schrift misschien wel beter, of minder goed dan ik. Wat ik opschrijf is mijn eigen begrijpen. U mag er uw voordeel mee doen, of u eraan ergeren (liever niet, is slecht voor uw hart), of een totaal verschillende mening hebben. Begrijp mijn schrijven zoals het u behaagt.

Schriftteksten

Eerste lezing Daniel 12, 1-3

In die tijd zal de grote vorst Michael opstaan om de kinderen van uw volk te beschermen. Want het zal een tijd van nood zijn zoals er eerder nog geen is geweest sinds er volken zijn. Maar al degenen van uw volk die in het boek staan opgetekend, zullen in die tijd worden gered. En velen van hen die slapen in het stof, zullen ontwaken, sommigen om eeuwig te elven, anderen om de smaad van een eeuwige schande te ondervinden. Dan zullen de wijzenstralen als de glans van het uitspansel, en degenen die de mensen tot gerechtigheid hebben gebracht, zullen schitteren als de sterren voor eeuwig en immer.

Tweede lezing Hebreeen 10, 11-14.18

Broeders en zusters, iedere priester verricht dagelijks staande dienst en draagt telkens weer dezelfde offers op die nooit zonden kunnen wegnemen. Christus daarentegen is voor altijd gezeten aan de rechterhand van God na een enkel offer voor de zonden te hebben gebracht, en Hij wacht nog slechts op het ogenblik dat zijn vijanden worden gemaakt tot een voetbank voor zijn voeten. Want door een offer heeft Hij voor altijd hen die zich laten heiligen tot volmaaktheid gebracht. En waar de zonden en ongerechtigheden vergeven zijn is geen zoenoffer meer nodig.

Evangelielezing Marcus 13, 24-32

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: 'Maar na die verschrikkingen in die dagen zal de zon verduisteren en de maan zal geen licht meer geven; de sterren zullen van de hemel vallen en de hemelse heerscharen zullen in verwarring geraken. Dan zullen zij de Mensenzoon zien komen op de wolken met grote macht en heerlijkheid. Dan zal Hij zijn engelen uitzenden om zijn uitverkorenen te verzamelen uit de vier windstreken, van het einde der aarde tot het einde des hemels. Trekt uit de vergelijking met de vijgenboom deze les: Wanneer zijn twijgen al zacht worden en beginnen uit te botten, weet ge dat de zomer in aantocht is. Zo ook, wanneer gij al deze dingen ziet, weet dan dat het einde nabij is, ja voor de deur staat. Voorwaar, Ik zeg u: dit geslacht zal niet voorbijgaan totdat dit alles gebeurt is. Hemel en aarde zullen voorbijgaan maar mijn woorden zullen niet voorbijgaan. Van die dag of dat uur weet niemand iets af, zelfs niet de engelen in de hemel, zelfs niet de Zoon, maar de Vader alleen'.

Uitleg:

Het thema van deze zondag is: 'Hij blijft trouw'. In tegenstelling tot ons mensen, blijft God altijd trouw aan wat Hij ons belooft, of wat Hij van ons wil. God is werkelijk onveranderlijk, en dat zijn ook de door Hem gegeven natuurwetten en morele wetten. Daarom zijn ook de door God gegeven Geboden onveranderd geldig in alle tijden en omstandigheden; dus ook in onze tijd. Daarom zijn ook alle omstandigheden van onze eigen natuur onveranderd in onze tijd; waardoor wij nu, over het algemeen, niet alleen tegen Gods Geboden in leven, maar ook tegen onze eigen natuur in leven. Bijvoorbeeld het huwelijk, zoals God deze heeft ingesteld en door de Kerk wordt geleerd, is volkomen in overeenstemming met de natuur van ons mensen. Dit huwelijk is een, onverbreekbare, verbinding tussen een man en een vrouw in wederzijdse liefde, met de bedoeling om niet alleen elkaar aan te vullen en daardoor elkaars levenslange steun en hulp te zijn, maar ook om, als zichtbaar teken van de wederzijdse liefde, levende vruchten van deze liefde te produceren; kinderen. Dus de volgende generatie. En wat hebben wij mensen, tegen onze eigen natuur in, ervan gemaakt? Kinderen zijn niet meer gewenst en worden, massaal, vermoord nog voor zij geboren zijn. Wereldwijd elk jaar zo'n tweeenvijftig miljoen (52.000.000). De reine wederzijdse liefde is vervangen door zoveel mogelijk seks; niet als teken van liefde voor elkaar, maar voor de eigen bevrediging; dus door het lichaam van de ander te gebruiken voor de eigen genoegens. Gevolg is het verlaten van de huwelijkstrouw en, wanneer er een 'jonger exemplaar' wordt gevonden, het in de steek laten van vrouw en kinderen. Waar vrouw staat moet u ook man lezen, lees deze tekst naar uw eigen geslacht. En als 'klap op de vuurpijl' worden zelfs seksuele verbindingen tussen mensen van hetzelfde geslacht 'huwelijk' genoemd, terwijl dat nooit een huwelijk kan zijn. Want God heeft ons mensen geschapen als man en vrouw en samen vormen zij een totale mens, in twee personen; zij vullen elkaar aan en worden een van vlees - volgens de Bijbel - maar in realiteit kunnen zij geen een lichaam worden, maar wel, in liefde, een van ziel. Maar altijd als twee verschillende personen. Daarom ook is zichtbaar in een echt huwelijk, dat de liefde tussen de echtgenoten, op het einde van hun leven op Aarde, even groot of zelfs groter is dan op het moment dat zij in het huwelijk werden verbonden. En het is de liefde die hen bindt en het is de liefde die elk mens aan God verbindt of, bij afwezigheid, hem van God los maakt tot zijn eigen onheil. God heeft elk mens op Aarde geroepen om een waarachtig kind van God te worden. Maar dat moeten wij mensen wel uit eigen vrije wil worden en zijn. En wel door Gods Geboden te onderhouden, dus te doen. En niets is in wezen gemakkelijker dan dat, omdat God Geboden precies zijn afgestemd op onze eigen natuur; God heeft ons zo geschapen dat wij gemakkelijk Zijn Geboden kunnen leven, juist omdat dit in onze natuur ligt besloten. Wij hoeven het alleen maar te willen! Want wij hebben een eigen vrije wil gekregen, waarmee wij volgens onze natuur en volgens Gods Geboden kunnen leven; maar ook eigenzinnig ertegen in kunnen gaan. En in onze tijd leven de meeste mensen tegen hun eigen natuur en tegen Gods geboden in; zij zijn er trots op dat zij zich van God hebben losgemaakt. Maar is die trots wel terecht? God heeft immers duizenden jaren geleden al gezegd wat er in onze tijd zal gebeuren met die mensen die, ondanks alle waarschuwingen, van Hem los zullen blijven. Zoals God ook het volk van voor de Zondvloed heel lang van tevoren heeft gewaarschuwd wat er zou gebeuren, als zij halsstarrig Zijn waarschuwingen in de wind zouden blijven slaan; zij zouden allen verdrinken! En dat is gebeurd! Alleen Noach en de zijnen overleefde deze ramp. Waarom denken de mensen van onze tijd dan dat zij, ongestraft, kunnen doorgaan met God negeren en tegen hun eigen menselijke natuur in blijven leven? Daniel kreeg van God al te voorspellen: 'In die tijd zal de grote vorst Michael opstaan om de kinderen van uw volk te beschermen. Want het zal een tijd van nood zijn zoals er eerder nog geen is geweest sinds er volken zijn'. Wie is dan wel het volk? Dat zijn diegenen die de Geboden van God wel houden, dus doen wat God van hen wil. En welke tijd is deze tijd van nood? Wel, onze tijd! De tijd dat de mensen denken knapper te zijn dan God. De tijd dat wij mensen ons boven God verheffen en Hem willen voorschrijven wat Hij mag doen of laten. Maar op deze wijze werkt het niet! Immers, God heeft alles wat bestaat - buiten Hem - geschapen en in het leven geroepen. Slechts een fractie wat God heeft gemaakt, geschapen kunnen wij zien met onze aardse ogen. Een fractie van de gehele materiele Schepping; maar niets van de nog grotere geestelijke Schepping. En toch denken wij kleine mensen van een kleine planeet precies te weten hoe Gods Schepping in elkaar zit. Belachelijk, als het niet zo droef was! Vele van ons mensen slapen in het stof, liet God aan Daniel weten. Wie zijn dat? Mensen die hun hele heil en zaligheid in de materie zoeken en alles wat geestelijk is verwaarlozen. Dus alle mensen die God verlaten hebben, ongeacht hoe zij zich noemen. En ja, zij zullen ontwaken bij de Grote Waarschuwing, wanneer God ieder mens zal laten weten hoe hij er in Gods ogen voor staat. Diegenen die zich dan, onder berouw en wroeging, bekeren tot God zullen het eeuwige leven binnen gaan; zij die het dan nog beter weten dan God en zich weigeren te bekeren, zullen de smaad van een eeuwige schande ondervinden in de hel. Maar kan God dat verweten worden? Nee, want het is hun eigen keuze uit hun eigen vrije wil; zij hebben zelf gekozen voor de hel. En wie krijgt wat hij wil, die ondervindt geen onrechtvaardigheid. God is Liefde en enorm vergevingsgezind. God wil elk mens tot volmaaktheid brengen in Zijn ogen; maar wel uit vrije wil zal een mens zich moeten laten heiligen. Wie God zal blijven verwerpen kan hooguit een volmaakte duivel worden; maar het Rijk Gods is voor hem gesloten. Elk mens van onze tijd zal dus op tijd - dus voor de wederkomst van Jezus Christus in grote macht en heerlijkheid -zich moeten bekeren en zijn dwaasheid, alsof er geen God zou zijn, moeten laten varen. Niets en niemand is reeler dan God! Zonder God zou er helemaal niets bestaan; geen geestelijke wereld, geen materie, geen hemel, geen aarde en geen hel, noch een tussenrijk tussen hemel en hel, het Vagevuur. Jezus Christus komt deze keer - binnen enkele jaren, Hij is Zijn wederkomst aan het voorbereiden - om te oorddelen over levenden en doden. Levenden zijn zij die Gods Geboden leven, dus doen in hun leven; leven dus in liefde tot God en de naasten. Doden zijn zij die God denken niet nodig te hebben en die, met Satan, verloren gaan in de hel. Want liefde en leven zijn hetzelfde; wie anderen lief heeft met dezelfde zuivere liefde als dat God ons mensen lief heeft, die behoort tot de levenden; wie alleen zichzelf lief heeft, heeft zijn leven verloren en hoort thuis daar waar geen liefde te vinden is; de hel! Wie daarom het eeuwige leven wil binnengaan, die zal de Leer van Jezus Christus moeten leven, doen dus! De beloning is de hemel. En, afhankelijk van hoe groot de liefde is, wellicht ook het huis van onze Vader, God in Jezus Christus, het hemelse Jeruzalem. Laten wij daarom vanaf heden leven als daadwerkelijke christenen en ervoor bidden dat wij elkaar daar allemaal zullen aantreffen.

Amen.

Cor Huizer

PS: God richt Zich nu tot ons in de eindtijdprofetes, die u kunt vinden op www.hetboekderwaarheid.net



 

HOME   GOD IS LIEFDE EN LEVEN  DE EUROPESE OPLOSSING  SLAVERNIJ IS ECONOMISCHE NOODZAAK  ARTIKEL DAKLOZEN