Schriftuitleg


Schriftuitleg van 4 februari 2018.

Inleiding:

Elke zondag zal ik proberen de schriftlezingen uit de Rooms Katholieke Kerk van die dag uit te leggen op de wijze waarop ik ze begrepen heb. Dit is niet bedoeld als preek, of zoals het tegenwoordig genoemd wordt een homilie, maar enkel als uitleg. Van geen enkele Kerk heb ik toestemming gekregen om te preken, daarom mag mijn Schriftuitlegging ook geen preek genoemd worden. Maar toch meen ik de vrijheid te hebben om mijn begrijpen van de schrifttekst wereldkundig te maken. Natuurlijk hoeft u het niet eens te zijn met mijn uitleg. Elk mens is uniek. Zoals het licht de verschillende vormen ook verschillend terugkaatst, zo begrijpt elk mens de Schrift op een andere wijze, heeft een ander bevattingsvermogen. U begrijpt de Schrift misschien wel beter, of minder goed dan ik. Wat ik opschrijf is mijn eigen begrijpen. U mag er uw voordeel mee doen, of u eraan ergeren (liever niet, is slecht voor uw hart), of een totaal verschillende mening hebben. Begrijp mijn schrijven zoals het u behaagt.

Schriftteksten

Eerste lezing Job 7, 1-4.6-7

Job sprak: Moet de mens niet zwoegen op aarde, dagen maken van een dagloner? Hij snakt naar schaduw, ziet ver­langend uit naar betaling. Zo ken ik vruchteloze maanden, en nachten lang van getob. ‘s Avonds denk ik: Wanneer wordt het morgen?, en ‘s morgens: Wanneer wordt het avond? En zolang het licht is, ben ik ziek van onrust. Mijn dagen verschieten sneller dan een weversspoel; ze lopen af; de draad is ten einde. Bedenk dat mijn leven een ademtocht is, dat mijn ogen het geluk niet meer zullen zien.

Tweede lezing 1 Korintiërs 9, 16-19.22-23

Broeders en zusters, dat ik het evangelie predik is voor mij geen reden om te roemen: ik kan niet anders. Wee mij als ik het evangelie niet verkondig! Deed ik het uit eigen be­weging, dan had ik recht op loon; maar zo is het niet: het is een taak die mij is toevertrouwd. Wat is dan mijn verdien­ste? Dat ik het evangelie kosteloos verkondig en geen ge­bruik maak van het recht aan de prediking verbonden. Van allen onafhankelijk, heb ik mij de slaaf van allen gemaakt om er zoveel mogelijk voor Christus te winnen. Met de zwakken ben ik zwak geworden om de zwakken te winnen. Alles ben ik voor allen om er tot elke prijs enkelen te red­den. En ik doe alles voor het evangelie om er ook zelf deel aan te krijgen.

Evangelielezing Marcus 1,29-39

In die tijd toen Jezus uit de synagoge kwam, ging Hij met Jacobus en Johannes naar het huis van Simon en Andreas. De schoonmoeder van Simon lag met koorts te bed; zij spraken Hem aanstonds over haar. Hij ging naar haar toe, pakte ze bij de hand en deed haar opstaan; zij werd vrij van koorts en bediende hen. In de avond, na zonsonder­gang, bracht men allen die lijdend of bezeten waren bij Hem. Heel de stad stroomde voor de deur samen. Velen die aan allerhande ziekten leden, genas Hij en Hij dreef tal van geesten uit, maar Hij liet niet toe dat de boze geesten spraken, omdat zij Hem kenden. Vroeg, nog diep in de nacht, stond Hij op, ging naar buiten en begaf zich naar een eenzame plaats waar Hij bleef bidden. Simon en diens metgezellen kwamen Hem achterop, en toen ze Hem ge­vonden hadden, zeiden ze: ‘Iedereen zoekt U’. Hij ant­woordde hun: ‘Laten we ergens anders heen gaan, naar de dorpen in de omtrek, opdat Ik ook daar kan prediken. Daartoe immers ben Ik uitgegaan’. Hij trok door heel Galilea, predikte in hun synagogen en dreef de boze gees­ten uit.

Uitleg:

Het thema van deze zondag is: ‘Gebroken harten geneest Hij’. Gebroken harten geneest Hij, onze Heer, God en hemelse Vader, Jezus Christus. Wij mensen moeten dan wel naar Hem toe gaan met ons verdriet en onmacht. Zijn liefde en barmhartigheid is grenzeloos, maar Hij zal geen mens dwingen om deze beiden te accepteren. Alleen mensen die hun verdriet bij Hem brengen en Hem om hulp vragen, zal Hij helpen. Wie het zelf wil uitzoeken, zelf met zijn verdriet wil klaarkomen, die mag dit proberen, maar hij zal weinig succes hebben. Waar zijn staat moet u ook haar lezen, lees dit naar uw eigen geslacht. Ja, wel in het verzamelen van bitterheid, maar niet in het vinden van troost. Waarom denkt u dat kleine kinderen niet proberen om hun eigen verdriet te verwerken, maar troost zoeken bij diegene, waarvan zij troost verwachten, omdat die van hem houdt; meestal de moeder? En de moeder kan troosten, al is het alleen maar door haar kind vast te houden, een paar lieve woorden te zeggen en hem te laten weten dat zij er voor hem is. Dan stoppen de traantjes van verdriet al gauw, hoe erg de pijn ook is. Zou God dan, die Liefde is, ons mensen niet kunnen troosten, ongeacht hoe groot ons verdriet ook is? Heel veel mensen hebben dit, vaak onder de ergste omstandigheden, al ondervonden. De traumatische gebeurtenissen zijn nooit veroorzaakt door God – hooguit door Hem toegelaten – maar door de duivel of door medemensen. Ja maar, mijn levenspartner is overleden en ik kan die niet missen. Ja, dat kan heel traumatisch zijn, maar wees dankbaar voor de huwelijksjaren die samen werden doorgebracht. Het is nu eenmaal het lot van alle mensen, dat zij eens hun lichaam moeten verlaten en bij een huwelijk betekent dat er bijna altijd een tijd tussen het overlijden van de ene partner met die van de andere partner is. Leef in dankbare en liefdevolle herinnering aan elkaar en hoop op weerzien in het hiernamaals, het liefst de hemel. Ook het verlies van een kind, of meerdere kinderen, is heel erg voor mensen die van hun kinderen houden. Maar neem nu eens Job, die in één klap al zijn kinderen kwijt raakte; zeven zonen en drie dochters. Bovendien raakte hij zijn gehele rijkdom aan goederen, dieren en mensen in eigendom kwijt, zodat hij op een vuilnisbelt belangde. En daar raakte hij ook nog zijn gezondheid kwijt. Maar verweet hij God dit? Nee, hij zei namelijk: ‘Naakt kom ik uit de schoot van moeder aarde, naakt keer ik daar terug . Jahweh geeft, Jahweh neemt, gezegend de naam van Jahweh’. (Job 1,21). Geen enkel verwijt kwam over zijn lippen, hoe moeilijk hij het ook had. Hij verweet niet God, wel het leven, in de verzen welke vandaag worden gelezen. En uiteindelijk, na Job zeer zwaar op de proef te hebben gesteld, gaf God hem, nog op Aarde, weer alles terug wat hij verloren had; zonen en dochters, overvloedige rijkdommen en een zeer lang leven om ervan te genieten, totdat hij zat van jaren kwam te overlijden. Dit kind van God zocht en vond troost bij de Enige die hem, na deze zware klappen op Aarde, troost kon geven; namelijk God! En, vanwege zijn trouw aan en liefde voor God ook nog eens het eeuwige leven. Job moest wachten, zoals alle kinderen van God, totdat God in Jezus Christus de weg naar Zijn woning, het hemelse Jeruzalem, had vrijgemaakt, na Zijn dood op het kruis, om met zijn Heer en God daarheen te verhuizen voorgoed. Want voor mensen zoals Job staat Gods genade en barmhartigheid helemaal open en ik ben ervan overtuigt dat Job daar verblijft, dicht bij zijn hemelse Vader. En zo kan God altijd ons mensen veelvoudig terug geven wat wij op Aarde hebben verloren of niet hebben gekregen. Gods Liefde bewerkt dit alles; daarom hoeft niemand, die zich zoals Job, geheel aan God geeft, ooit te wanhopen of aan Gods plan met hem te twijfelen. Allen die God altijd vertrouwen, die zullen nooit in uitzichtloze situaties terecht komen; al kan dat wel zo schijnen. Maar, voor wie op God vertrouwt is er altijd toekomst. Bedenk hierbij wel dat wij mensen niet voor de korte periode op Aarde zijn geschapen, maar voor de eeuwigheid. Het toekomst perspectief is wel altijd aanwezig, maar niet altijd in een langer leven op Aarde. Vele martelaren, vermoord door mensen die God haten en hen een leven met God willen of wilden verbieden, bewijzen dat zelfs de ergste vervolgingen en de ergste manier van sterven troost en hoop geeft voor de toekomst. Onder het joodse volk waren er ook velen die liever stierven dan aan de dwang om hun geloof op te geven tegemoet te komen. Onder de christenen van de afgelopen tweeduizend jaar waren het ontelbare mensen, die ter wille van hun geloof en trouw aan God in Jezus Christus, hun aardse leven hebben verloren. En ook heden zijn de christenen de meest vervolgde groep van mensen op Aarde. De haat van Satan zorgt voor massaslachtingen en vervolging van hun geloof overal op Aarde. En toch zijn er altijd mensen zoals Paulus geweest, die onverschrokken het evangelie van Jezus Christus hebben verkondigt, soms onder de moeilijkste omstandigheden. Niet omwille van zichzelf of uit geldelijk gewin – die zijn er ook, maar zij dienen niet God maar zichzelf – maar omwille van de opdracht, welke God in hun hart heeft gelegd om zoveel mogelijk zielen te redden door hen rijp te maken voor het eeuwige leven. Alleen door een moedig en doorlopend verkondigen van Gods Woord kunnen wij mensen gered worden. Kijk, God Zelf heeft op Aarde gelopen en Zijn Leer verkondigt. Om te bewijzen dat Hij God is heeft Jezus Christus vele tekenen gedaan. Vele zieken genezen, duivels uitgedreven en zelfs doden weer levend gemaakt. Maar, denkt u echt dat de mensen, samengestroomd voor de deur van Simon Petrus en Andreas, kwamen voor geestelijk voedsel voor hun eeuwige leven? Welnee, zij kwamen enkel om van lichamelijke ziekten te genezen; de Leer van God interesseerde hen niet. Vandaar dat de kwade geesten niet mochten vertellen Wie Hij is en was; God Zelf! Vandaar dat Hij de andere morgen verder trok om mensen te vinden die wel geïnteresseerd waren in het eeuwige leven en niet alleen in het genezen van hun lichamen. God kan niet bedrogen worden en wie Hem wil volgen zal dat met volkomen eerlijkheid en een open hart vol liefde moeten doen. Maar het is zeker de moeite waard, want in het hiernamaals wacht dan de hemel vol zaligheden. Wellicht ook het huis van onze Vader, God in Jezus Christus, het hemelse Jeruzalem. Laten wij daarom vanaf heden leven als daadwerkelijke christenen en ervoor bidden dat wij elkaar daar allemaal mogen tegenkomen.

Amen.

Cor Huizer

PS: God richt Zich nu tot ons in de eindtijdprofetes, die u kunt vinden op www.hetboekderwaarheid.net



 

HOME   GOD IS LIEFDE EN LEVEN  DE EUROPESE OPLOSSING  SLAVERNIJ IS ECONOMISCHE NOODZAAK  ARTIKEL DAKLOZEN