Religie

Schriftuitleg van zondag 26 juni 2022.

Inleiding: 

Elke zondag zal ik proberen de schriftlezingen uit de Rooms Katholieke Kerk van die dag uit te leggen op de wijze waarop ik ze begrepen heb. Dit is niet bedoeld als preek, of zoals het tegenwoordig genoemd wordt een homilie, maar enkel als uitleg. Van geen enkele Kerk heb ik toestemming gekregen om te preken, daarom mag mijn Schriftuitlegging ook geen preek genoemd worden. Maar toch meen ik de vrijheid te hebben om mijn begrijpen van de schrifttekst wereldkundig te maken. Natuurlijk hoeft u het niet eens te zijn met mijn uitleg. Elk mens is uniek. Zoals het licht de verschillende vormen ook verschillend terugkaatst, zo begrijpt elk mens de Schrift op een andere wijze, heeft een ander bevattingsvermogen. U begrijpt de Schrift misschien wel beter, of minder goed dan ik. Wat ik opschrijf is mijn eigen begrijpen. U mag er uw voordeel mee doen, of u eraan ergeren (liever niet, is slecht voor uw hart), of een totaal verschillende mening hebben. Begrijp mijn schrijven zoals het u behaagt. 

Schriftteksten: 


Eerste lezing 1 Koningen 19, 16b.19-21

In die dagen zei de Heer tot Elia: ‘Gij moet Elisa, de zoon van Safat, zalven tot uw opvolger als profeet’. Elia vertrok en trof Elisa, de zoon van Safat, terwijl die aan het ploegen was. Twaalf koppels ossen gingen voor hem uit; hijzelf bevond zich bij de twaalfde. Toen Elia langs kwam, wierp hij Elisa zijn mantel toe. Elisa liet de ossen in de steek, liep Elia achterna en zei: ‘Laat mij eerst afscheid nemen van mijn vader en moeder; dan zal ik u volgen’. Hij antwoordde hem: ‘Ga maar weer terug; heb ik je soms tot iets verplicht?’. Hierop ging Elisa naar de ossen terug, slachtte er twee, kookte het vlees op het hout van de jukken en gaf het aan het werkvolk te eten. Daarna vertrok hij, volgde Elia en werd zijn dienaar. 


Tweede lezing Galaten 5, 1.13-18

Broeders en zusters, voor de vrijheid heeft Christus ons vrijgemaakt. Houdt dus stand en laat u niet weer het slavenjuk opleggen. Gij werd geroepen om vrije mensen te zijn. Misbruikt echter de vrijheid niet als voorwendsel voor de zelfzucht; dient elkaar in liefde. Want de hele wet is vervat in dit éne gebod: ‘Bemin uw naaste als uzelf’. Maar als ge elkaar blijft bijten en klauwen, vrees ik dat ge elkaar op de duur zult verslinden. Ik bedoel dit: leeft naar de Geest, dan zult ge niet uitvoeren wat de zelfzucht dicteert. Wat de zelfzucht wil, strijdt met de Geest, en omgekeerd, het verlangen van de Geest komt in botsing met het egoïsme. Die twee liggen met elkaar overhoop, zodat ge niet kunt doen wat ge zoudt willen doen. Maar als ge u door de Geest lat leiden, staat ge niet onder de wet.


Evangelielezing Lucas 9, 51-62

Toen de dagen van zijn verheffing hun vervulling naderden, aanvaardde Jezus vastberaden de reis naar Jeruzalem en zond boden voor zich uit. Deze kwamen op hun tocht in een Samaritaans dorp om er zijn verblijf voor te bereiden. Maar de Samaritanen ontvingen Hem niet, omdat Jeruzalem het doel van zijn reis was. Toen de leerlingen Jacobus en Johannes dit gewaar werden, vroegen ze:: ‘Heer, wilt Gok dat wij vuur van de hemel afroepen om hen te verdelgen?’. Maar Hij keerde zich om en wees hen op strenge toon terecht. Daarop vertrokken zij naar een ander dorp. Terwijl zij onderweg waren, zie iemand tot Hem: ‘Ik zal U volgen, waar Gij ook heen gaat’. Jezus sprak tot hem: ‘De vossen hebben holen en de vogels hun nesten, maar de Mensenzoon heeft niets waar Hij zijn hoofd op kan laten rusten’. Tot een ander sprak Hij: ’Volg Mij’. Deze vroeg: ‘Heer laat mij eerst terug gaan om mijn vader te begraven’. Jezus zei tot hem: ‘Laat de doden hun doden begraven; maar gij, ga heen en  verkondig het rijk Gods’. Weer een ander zeide: ‘Ik zal U volgen, Heer, maar laat mij eerst afscheid nemen van mijn huisgenoten’. Tot hem sprak Jezus: ‘Wie de hand aan de ploeg slaat, maar omziet naar wat achter hem ligt, is ongeschikt voor het rijk Gods’. 

Uitleg: 

Het thema van deze zondag is: ‘Volg Mij!’. God in Jezus Christus zegt tegen alle mensen: ‘Volg Mij’. Niet voor Hem zelf, maar voor ieder van ons mensen. Want Hij is de enige Weg, de Waarheid en het Leven Zelf. Kijk, wij mensen zijn geschapen, niet alleen naar Gods beeld en gelijkenis, maar ook voor het een oneindig durende leven. Niet op Aarde, want wie geboren is, moet ook eens lichamelijk sterven. Dat is nu eenmaal zo en kan niet en nooit veranderd worden, omdat God dat zo heeft bepaald.. Want de materie is niet bestemd om voor eeuwig – dus zonder einde – te bestaan, maar heeft een ontstaan, maar ook een vergaan. Zelfs goud en diamant vergaan in de tijd. Van goud is dat het gemakkelijkst te zien op vergulde beelden; na enige honderden jaren reeds is er vaak weinig over van het verguldsel. Teken dat het goud is vervlogen, inmiddels geen materie meer is. Dit alles is logisch en begrijpbaar vanuit het geestelijke doel van de Schepping, maar voor mensen die enkel kijken en geloven in de materie een groot raadsel van het ‘waarom?’. Maar zie, God is een Geest, die nooit een begin heeft gehad en nooit een einde zal hebben, maar wel alles wat er verder nog bestaat uit Zichzelf heeft geschapen. Zoals ook wij mensen, in onze fantasie, een fantasiewereld kunnen scheppen. Het grote verschil tussen de scheppingen van God en onze eigen gedachten scheppingen is dat wat God schept ook in de werkelijkheid, waarin wij leven, bestaat; maar onze gedachten scheppingen als Fata Morgana’s zijn, die niet bestaan. Daarom begint ook elke Schepping van God als een geestelijke schepping, voordat er sprake is van een materiële Schepping. Zo begon God met het scheppen van de engelen. Dat één engel, met zijn volgelingen – Lucifer – tegen God in opstand kwam, zorgde ervoor dat alle materie ontstond. Dat was reeds van tevoren door God bepaald als gevolg van deze rebellie en zo is het ook gebeurd. Daarna heeft God de materiële Schepping voorzien van leven, met de bij ons bekende planten en dieren. Pas na miljarden aardse jaren, toen de Aarde voldoende was ingericht, heeft God als laatste de mens geschapen –Adam en Eva. Daaruit zijn alle mensen geboren, welke op Aarde leven. Maar de materiële Schepping is altijd bedoeld als een tussenfase en wij mensen leven eigenlijk in twee werelden; de materiële wereld en ons toekomstige huis, de geestelijke wereld. Planten en dieren hebben nog een hele weg te gaan in allerlei veranderingen, die hun zielen langzaam opbouwen tot een menselijke ziel. Maar wij mensen zijn het eindpunt van de materiële schepping, omdat wij een geestelijke bestemming hebben. Daarom wordt ons leven ook een proefleven genoemd, omdat wij in volkomen vrije wil, zelf moeten kiezen welke toekomst wij in het hiernamaals kunnen krijgen. De Weg naar God ligt voor ons open, als wij de roep van Jezus Christus volgen: Volg Mij!. Niet alleen door te geloven dat Hij bestaat, dat ook, maar vooral om Zijn Leer te doen. Zoals de apostel Jacobus in een van zijn bieven schreef dat geloof zonder daden dood is, maar alleen geloof, ondersteund door daden van geloof, levend maakt. Daarmee gaf hij duidelijk weer van wat God in Jezus Christus van ons mensen wil. En Jezus Christus heeft Zelf Zijn Leer samengevat in slechts twee Geboden: Heb God lief boven alles en de naaste, de medemens, zoveel als u zichzelf lief heeft. Dat is de Weg van God, die altijd leidt naar de Waarheid die altijd onder alle omstandigheden waar is en brengt ons naar het Leven in God en God in ons, die ons leven laat zonder einde. De weg van Lucifer, Satan is rebellie tegen God en Zijn Geboden en die, brede en schijnbaar zeer gemakkelijke weg, leidt altijd naar de hel. Dat is de weg van hoogmoed, heerszucht, zelfzucht en eigenbelang. In materieel opzicht kan deze schijnbaar voordelig zijn, maar enkel in de tijd dat wij op Aarde leven. Maar alles wat wij in aards opzicht verzameld hebben, raken wij kwijt bij het overlijden, wat met zekerheid altijd komt. De bergen aards goud, eer, roem en macht zijn in het hiernamaals verdwenen. In het hiernamaals is er slechts één soort geestelijk goud en dat is de liefde. Zelfzuchtige mensen hebben geen onbaatzuchtige liefde voor andere mensen. Wie doet wat God in Jezus Christus van ons vraagt, die ontwikkeld een onbaatzuchtige liefde een oprechte naastenliefde is. Samen met de liefde voor God vormt deze naastenliefde een schat, die voldoende is voor de gehele oneindige eeuwigheid. Liefde zorgt er ook voor, door Gods barmhartigheid en genade, dat de wijsheid gaat groeien en er daarom veel licht in wat God met ons mensen wil wordt gegeven. Wijsheid is wat anders dan geleerdheid; geleerdheid kan men door studie verwerven, echte wijsheid komt van God en is een gave van God, die gekoppeld is aan de liefde voor God en de naasten. Een speciale roeping van God krijgt een mens alleen als hij liefde heeft en als God hem bestemd  heeft voor een bepaald doel in zijn leven. Waar hij staat moet u ook zij lezen, lees dit naar uw eigen geslacht. Elia, een groot profeet van God, kreeg van God de opdracht om Elisa tot zijn opvolger te zalven. Dat werd Elisa meegedeeld, doordat Elia hem zijn mantel toewierp. Elisa mocht geen afscheid nemen van zijn ouders, maar wel zijn dienaren, die met hem aan het ploegen waren, ruimschoots van eten voorzien, alvorens hij Elia volgde om diens dienaar te worden, dus opgeleid te worden tot profeet. Kijk, en hieruit blijkt de naastenliefde van Elisa, die eerst voor anderen zorgde, alvorens zijn nieuwe roeping te aanvaarden. Liefde is ook datgene wat ons mensen vrij maakt en het slavenjuk van de zonden van ons af werpt. God is immers Liefde en God is volkomen vrij. Daarom maakt liefde vrij, vrij van zonden, vrij van angst en vrij om te doen wat men wil. Alleen als deze vrijheid misbruikt wordt als voorwendsel van de zelfzucht, want dan legt u zelf, uit vrije wil, het slavenjuk van de zonden weer op uw schouders. Dan verpest u het voor uzelf, als u, bij volharden in de zonde, niet het eeuwige leven in gaat, maar de eeuwige dood. Want waar geen liefde is, daar is de dood, omdat liefde en leven precies hetzelfde is. Daarom ook sprak Jezus Christus Zijn apostelen Johannes en Jacobus streng toe, toen zij een dorp wilde uitroeien, die Hem niet wilde ontvangen. Want wraak komt uit de hel, nooit uit de hemel. En ook de mensen van dat dorp hadden een eigen vrije wil en hoewel zij zichzelf tekort deden, toen zij, ook hun Heer en God, niet wilden ontvangen, was en is zulk handelen geen reden om hun aardse leven te bekorten. Maar God in Jezus Christus volgen betekent wel om al het andere minder belangrijk te vinden, dan te doen wat God van een mens vraagt en wil. Wie God wil volgen voor aardse rijkdom en macht, die krijgt te horen dat hij eerder armoede kan verwachten, dan aards voordeel. Wie het bijwonen van een begrafenis belangrijker vind dan God te volgen in Zijn Geboden, die krijgt te horen dat de doden de doden maar moten begraven, maar dat hijzelf het eeuwige leven moet verkondigen, dus de mensen moet oproepen om God te volgen en de aardse belangen ondergeschikt te maken aan God en het eeuwige leven. Wie wel God wil volgen, maar vervolgens steeds betreurd wat hij door het volgen van God in aards opzicht iets misschien is kwijtgeraakt, die is ongeschikt voor het rijk Gods. Immers die maakt geen radicale keuze, noch voor het aardse geluk, noch voor het eeuwige geluk bij en in God. God kiezen is net als een huwelijk; men zegt ja tegen een levenslange verbinding met de persoon, van het andere geslacht, van de eigen keuze uit liefde en in goede en kwade tijden zal men deze keuze levenslang moeten trouw blijven, wil men een echt huwelijk hebben. Kiezen voor of tegen God heeft zelfs eeuwenlange gevolgen, dus zal men bij de keuze voor God, radicaal, trouw moeten blijven en daar komt nooit een einde aan. Wie dat doet komt zeker in de hemel. Wellicht ook in de woning van onze Vader, God in Jezus Christus, het hemelse Jeruzalem. Laten wij daarom vanaf heden leven as daadwerkelijke christenen en ervoor bidden dat wij elkaar daar allemaal zullen ontmoeten. 

Amen. 

Cor Huizer.









© Cor Huizer 2022
Ontwerp en hosting Maartens automatisering