Religie

Schriftuitleg van zondag 3 juli 2022.

Inleiding: 

Elke zondag zal ik proberen de schriftlezingen uit de Rooms Katholieke Kerk van die dag uit te leggen op de wijze waarop ik ze begrepen heb. Dit is niet bedoeld als preek, of zoals het tegenwoordig genoemd wordt een homilie, maar enkel als uitleg. Van geen enkele Kerk heb ik toestemming gekregen om te preken, daarom mag mijn Schriftuitlegging ook geen preek genoemd worden. Maar toch meen ik de vrijheid te hebben om mijn begrijpen van de schrifttekst wereldkundig te maken. Natuurlijk hoeft u het niet eens te zijn met mijn uitleg. Elk mens is uniek. Zoals het licht de verschillende vormen ook verschillend terugkaatst, zo begrijpt elk mens de Schrift op een andere wijze, heeft een ander bevattingsvermogen. U begrijpt de Schrift misschien wel beter, of minder goed dan ik. Wat ik opschrijf is mijn eigen begrijpen. U mag er uw voordeel mee doen, of u eraan ergeren (liever niet, is slecht voor uw hart), of een totaal verschillende mening hebben. Begrijp mijn schrijven zoals het u behaagt. 

Schriftteksten: 


Eerste lezing Jesaja 66, 10-14c

Verheug u met Jeruzalem, en juich over haar, allen die haar liefhebben! Neem deel aan haar vreugde, allen die over haar treuren! En laat u tot verzadiging toe zogen aan haar borsten vol troost, en u vol genot laven aan haar zo rijke boezem. Want zo spreekt de Heer: ‘Als een rivier leid Ik de vrede naar haar toe, en als een onstuimige stroom de schatten der volken. Gij zult gezoogd worden, gedragen op de arm, vertroeteld op de schoot! Zoals een moeder haar kind troost, zo zal Ik u troosten: Jeruzalem zelf zal uw troost zijn. Wanneer gij dat ziet, zal uw hart zich verheugen, uw beenderen zullen bloeien als het jonge groen, en de dienaren des Heren zullen zijn macht ervaren!’. 


Tweede lezing Galaten 6, 14-18

Broeders en zusters, God beware mij ervoor op iets anders te roemen dan op het kruis van onze Heer Jezus Christus, waardoor de wereld voor mij gekruisigd is en ik voor de wereld. Besneden zijn betekent niets, en onbesneden zijn betekent niets. Het gaat er alleen om een nieuwe schepping te zijn! Vrede en barmhartigheid kome over allen die naar dit beginsel willen leven, en over heel het volk Gods! Laat voortaan niemand mij lastig vallen, want ik draag de merktekenen van Jezus in mijn lichaam. Broeders en zusters, de genade van onze Heer Jezus Christus zij met u. Amen. 


Evangelielezing Lucas 10, 1-12.17-20

In die tijd wees de Heer tweeën zeventig leerlingen aan en zond hen twee aan twee voor zich uit naar alle steden en plaatsen waarheen Hijzelf van plan was te gaan. Hij sprak tot hen: ‘De oogst is groot, maar arbeiders zijn er weinig. Vraagt daarom de Heer van de oogst arbeiders te sturen om te oogsten. Gaat dan, maar zie, Ik zend u als lammeren onder de wolven. Neemt geen beurs mee, geen reiszak, geen schoeisel en groet niemand onderweg. In welk huis ge ook binnengaat, laat het eerste woord zijn: Vrede aan dit huis! Woont daar een vredelievend mens, dan zal uw vrede op hem rusten; zo niet dan zal hij op u terugkeren. Blijft in dat huis en eet en drinkt wat zij u aanbieden; want de arbeider is zijn loon waard. Gaat niet van het ene huis naar het andere; in elke stad waar ge binnengaat en ontvangen wordt, eet wat u wordt voorgezet, geneest de zieken die er zijn en zegt tot hen: Het rijk Gods is nabij. In elke stad waar ge binnengaat en niet ontvangen wordt, trekt daar door de straten en zegt: Zelfs het stof uit uw stad dat aan onze voeten kleeft, schudden wij tegen u af. Maar weet dit wel: Het rijk Gods is nabij. Ik zeg u: die dag zal voor de mensen van Sodom draaglijker zijn dan voor die stad’. De tweeën zeventig keerden vol blijdschap terug en zeiden: ‘Heer, zelfs de duivels onderwerpen zich aan ons door uw naam’. Hij zeide tot hen: ‘Ik zag de satan als een bliksemstraal uit de hemel vallen. Ik heb u macht gegeven op slangen en schorpioenen te treden, te heersen over heel de kracht van de vijand; en niets zal u kunnen schaden. Toch moet ge u niet verheugen over het feit dat de duivels aan u onderworpen zijn, maar verheugt u omdat uw namen staan opgetekend in de hemel’.

Uitleg:

Het thema van deze zondag is: ‘Stad van vrede’. De stad van vrede is het hemelse Jeruzalem, waar God in Jezus Christus woont. Want daar heerst de volmaakte liefde in alle kinderen van God die deze stad bewonen. En waar liefde is, daar is geen onmin, jaloezie, afgunst of welke andere negatieve eigenschap dan ook. Want liefde brengt vrede met zich mee. Kijk eens naar een harmonieus gezin; daar is altijd onderlinge liefde aanwezig. En waar deze liefde is, daar is geen ruzie of onderlinge strijd. Is er een meningsverschil, dan is er, vanuit de wederzijdse liefde, ook begrip voor elkaars standpunt, ook al hoeven zij het daarom niet met elkaar eens te zijn over een bepaald punt van discussie of levensopvatting. Onderlinge strijd heeft altijd te maken met het voorop stellen van de eigen ego, het eigen ik. En uit deze zelfzucht komen alle oorlogen, maar ook alle onrechtvaardigheid voort; want onrechtvaardigheid is het gevolg van zelfzucht, eigenliefde, de eigenbelangen nastreven. Wie in zelfzucht leeft, heeft geen oog meer voor de belangen van andere mensen; ook niet voor de belangen van de meest naasten, zoals ouders, kinderen, broers en zussen. En dan ontstaan er ruzies, vetes en vooral heel veel onrechtvaardige handelingen. Dan worden medemensen, naasten misbruikt voor het nastreven van eigen, egoïstische doelen. Bijvoorbeeld; in het verleden toen de natuurwet van eigendom nog volledig werd gerespecteerd – waardoor de onvolwassen kinderen het eigendom waren van hun ouders en niet van de Staat – en de slavernij nog heel gewoon was, was het grootste aanwas van de nieuwe slaven kinderen van vrije mensen, die door hun eigen ouders verkocht werden. Want de belangen van hun ouders vonden hun ouders zelf belangrijker dan de belangen van hun kinderen, namelijk opgroeien in het gezin, waarin zij geboren waren bij hun eigen ouders. En verkochten hun ouders hen niet, maar stierven zij voordat hun kinderen volwassen waren, dan werden zij erfstukken, die de erfgenamen – grootouders, ooms en tantes – omdat die lang niet altijd een liefdesband met deze kinderen hadden, de verkopers van deze kinderen, die meestal de rest van hun leven in slavernij doorbrachten. En dat is het gevolg van het ontbreken van echte, belangeloze, liefde voor een medemens, een naaste. Natuurlijk waren er ook situaties, waarin mensen geen andere wijze van overleven vonden dan in slavernij te gaan. Bij hongersnoden in Afrika is bekend dat arme mensen, die dreigden te verhongeren, zich met hun hele gezin in slavernij gaven aan rijke mensen, opdat zij zouden overleven. Als de rijke eigenaar hen vervolgens verkocht, was voor hen niet te overzien, maar gaf wel de zelfzucht van hun nieuwe eigenaar aan. Natuurlijk, God heeft de natuurwet ingesteld dat onvolwassen kinderen het eigendom van hun ouders zijn; wat ook al te zien is bij vele diersoorten, die hun eigen jongen verdedigen tegen vijanden. Maar de handel in mensen, die allemaal geschapen zijn naar Gods beeld en gelijkenis en voor God allen gelijkwaardig, is een gruwel in Gods ogen; want God wil niet dat Zijn kinderen – wij mensen op Aarde – handelswaar zijn, omdat daar geen liefde bij te pas komt. Wij leven heden in een wereld, die volop in oorlog is en waar conflicten, op elk niveau, dagelijkse kost is. Een wereld vol van zelfzucht, met heel weinig liefde – zo die er al is – voor andere mensen, onze naasten. Slavernij is overal op Aarde illegaal verklaard – maar bestaat nog steeds – echter er zijn heel veel andere methoden in de plaats gekomen om medemensen kwaad te doen, in een positie te brengen van ellende, waar ze niet zelf uit kunnen komen. Toegegeven, sommige mensen doen er zelf alles aan om zichzelf arm te houden, maar de toenemende armoede in onze samenlevingen is duidelijk opgelegd door machthebbers, die vaak onzichtbaar zijn en hun zetbazen hebben in de landsregeringen, ook in Europa en ook in Nederland/België. En ook dat is zelfzucht van mensen, die veel meer hebben dan nodig is, maar hun bodemloze putten van hebzucht proberen te vullen, maar nooit genoeg hebben, omdat deze putten werkelijk geen bodem hebben en dus nooit gevuld kunnen worden. Ook dat is een zwaar gebrek aan liefde! En dat komt omdat heden de hel regeert, omdat de meeste mensen God hebben losgelaten en proberen te leven zonder God. Dat kan helemaal niet, omdat God de Enige Gever van leven is. Maar omdat God Liefde is en Zijn liefde ook Zijn Leven is, is het werkelijke leven precies het zelfde als liefde voor God en de naasten. Dat heeft God ons mensen voorgehouden, zolang de mensheid bestaat, maar helaas zijn wij heden opnieuw zover van God afgedwaald, dat wij ons inbeelden God niet langer nodig te hebben. Steeds weer heeft God ons Zijn profeten gezonden, maar voor vele mensen tevergeefs. Ook Jesaja was een profeet van God en wat hij in beeldspraak voorspelde over Jeruzalem, was niet het aardse Jeruzalem, maar het hemelse Jeruzalem. Jesaja had het over de tijd waarin wij leven en die spoedig voorgoed voorbij zal zijn, bij de wederkomst van God in Jezus Christus, die aan de heerschappij van de hel een einde zal maken. Troost voor de mensen van goede wil, die nu vervolgd worden, want de liefde uit de hemel, van Jezus Christus, zuigen zij in zich op zoals een pasgeboren kind de melk uit de borsten van zijn moeder. Waar zijn staat moet u ook haar lezen, lees dit naar uw eigen geslacht. Bij het komende oordeel – waarbij God in Jezus Christus komt in heerlijkheid om te oordelen over levenden en doden – zullen alle kwade demonen, mensen en allerlei machten en krachten voorgoed van de Aarde worden weggenomen en zal, als een rivier, de vrede over ons mensen komen; want wie dan nog op Aarde leeft is vol liefde voor God en zijn naasten. God en Zijn ware kinderen zullen dan voor u een troost zijn, uitgedrukt als zijnde Jeruzalem. Dat zal niet ons werk zijn, maar Gods werk. Daarom, laten wij, met Paulus, ons allen hoeden dat wij op niets anders roemen dan op het kruis van onze Heer en God Jezus Christus, waardoor de wereld voor ons gekruisigd is en wij voor de wereld. Anders gezegd: laten wij het werk dat God voor ons doet ook erkennen als Gods werk en deze erkenning, deze roem, niet valselijk naar onszelf toetrekken, om onze ego te vergroten, groter te maken dan wij mensen zijn. Want dat is wat wij mensen in deze helse tijd doen en wel om onze medemensen, naasten te misleiden en onszelf belangrijker en groter te maken, dan dat wij zijn. Tijdens Zijn openbare leven heeft Jezus Christus eens tweeënzeventig leerlingen twee aan twee uitgezonden, om Zijn persoonlijke komst voor te bereiden. Ook heden roept God in Jezus Christus mensen op om Zijn wederkomst voor te bereiden. Maar wij mensen van onze tijd lijken op een stad, waar aanhangers van Jezus Christus niet welkom zijn en eerder vervolgt worden dan geloofd. Daarbij snijden vele mensen zichzelf van God af en daarom ook van Gods Rijk; het rijk van eeuwigdurende zaligheid en het enige Rijk waarin de eeuwige jeugd waarheid kan worden, namelijk Gods hemelrijk. Tenslotte is het niet voor niets dat christenen de meest vervolgde groep mensen zijn op Aarde; Satan en zijn menselijke aanhangers willen zelfs elk spoor van God uitwissen, maar dat zal hen nooit lukken. Wie echter zich bij God aansluit, ook als dat pas is nadat de Grote Waarschuwing – waarbij ieder mens wordt getoond hoe hij er in Gods ogen voorstaat – gekomen is, die is er zeker van dat hij eens in een hemel wordt opgenomen, na dit leven op Aarde. Wellicht ook in de woning van onze Vader, God in Jezus Christus, het hemelse Jeruzalem. Laten wij daarom vanaf heden leven als daadwerkelijke christenen en ervoor bidden dat wij elkaar daar allemaal zullen aantreffen. 

Amen. 

Cor Huizer.









© Cor Huizer 2022
Ontwerp en hosting Maartens automatisering