Schriftuitleg


Schriftuitleg van zondag 1 september 2019.

Inleiding:

Elke zondag zal ik proberen de schriftlezingen uit de Rooms Katholieke Kerk van die dag uit te leggen op de wijze waarop ik ze begrepen heb. Dit is niet bedoeld als preek, of zoals het tegenwoordig genoemd wordt een homilie, maar enkel als uitleg. Van geen enkele Kerk heb ik toestemming gekregen om te preken, daarom mag mijn Schriftuitlegging ook geen preek genoemd worden. Maar toch meen ik de vrijheid te hebben om mijn begrijpen van de schrifttekst wereldkundig te maken. Natuurlijk hoeft u het niet eens te zijn met mijn uitleg. Elk mens is uniek. Zoals het licht de verschillende vormen ook verschillend terugkaatst, zo begrijpt elk mens de Schrift op een andere wijze, heeft een ander bevattingsvermogen. U begrijpt de Schrift misschien wel beter, of minder goed dan ik. Wat ik opschrijf is mijn eigen begrijpen. U mag er uw voordeel mee doen, of u eraan ergeren (liever niet, is slecht voor uw hart), of een totaal verschillende mening hebben. Begrijp mijn schrijven zoals het u behaagt.

Schriftteksten

Eerste lezing Jezus Sirach 3, 17-18.20.28-29

Mijn kind, als ge rijk zijt, blijf dan bescheiden, en gij zult meer geliefd worden dan iemand die geschenken uitdeelt. Hoe meer aanzien ge hebt, des te meer moet ge u vernederen; dan zult ge genade vinden bij God. Want groot is de macht van de Heer, maar Hij wordt geeerd door de nederigen. Voor de kwaal van een hoogmoedige is er geen genezing, want het kwaad wortelt in zijn hart. Een verstandig mens overweegt gaarne spreuken, en de wijze droomt van een aandachtig gehoor.

Tweede lezing Hebreeen 12, 18-19.22-24a

Broeders en zusters, bedenkt waar gij staat: gij zijt niet genaderd zoals uw voorvaderen bij de Sinai, tot een tastbare berg en een laaiend vuur, met duisternis, donderwolken en stormwind, waar de trompet klonk en een stem werd gehoord en die haar hoorden smeekten dat zij niet langer zou spreken. Neen, gij zijt genaderd tot de berg Sion en de stad van de levende God, het hemelse Jeruzalem en de duizendtallen engelen, de feestelijke en plechtige vergadering van de eerstgeborenen die in de hemel zijn ingeschreven, gij zijt genaderd tot God, de rechter van allen, en de geesten der rechtvaardigen die de voleinding bereikt hebben, tot Jezus, de middelaar van een nieuw verbond.

Evangelielezing Lucas 14, 1.7-14

Toen Jezus op een sabbat het huis van een van de voornaamste Farizeeen binnenging om er de maaltijd te gebruiken, hielden zij Hem voortdurend in het oog. Daar Hij opmerkte hoe de genodigden de voornaamste plaatsen aan tafel uitzochten, hield Hij hun de volgende gelijkenis voor: 'Wanneer gij door iemand op een bruiloft wordt genodigd, ga dan niet aanliggen op de voornaamste plaats. Het zou kunnen zijn dat er door uw gastheer iemand is uitgenodigd die voornamer is dan gij, en dat degene die u en hem genodigd heeft u komt zeggen: Sta uw plaats aan hem af. Dan zoudt ge vol schaamte de minste plaats moeten innemen. Maar wanneer ge ergens genodigd wordt, ga dan op de minste plaats aanliggen. Als degene die u heeft uitgenodigd dan komt, zal hij u zeggen: Vriend, ga wat hoger op. Zo zal u eer te beurt vallen in het oog van allen die met u aanliggen. Want al wie zichzelf verheft zal vernederd en wie zichzelf vernedert zal verheven worden'. En Jezus zei ook nog, nu tot zijn gastheer: 'Wanneer gij een middag of avondmaal geeft, nodig dan niet uw vrienden, broers en bloedverwanten uit en ook geen rijke buren. Het zou kunnen zijn dat zij op hun beurt u uitnodigen en dat gij het dus terugkrijgt. Maar als ge een gastmaal geeft, nodig de armen, gebrekkigen, kreupelen en blinden uit. Gelukkig zult ge zijn omdat zij het u niet kunnen vergelden. Het zal u vergolden worden bij de opstanding van de rechtvaardigen'.

Uitleg:

Het thema van deze zondag is: 'De nederige wordt verheven'. De nederige van hart wordt door God verheven, want hij is vol liefde en daarom geschikt voor het Rijk Gods. Waar hij staat moet u ook zij lezen, lees dit naar uw eigen geslacht. Want nederigheid, deemoed en liefde horen bij elkaar als de twee zijden van dezelfde munt. Zonder nederigheid is er geen liefde voor God en voor de naasten en andersom: zonder liefde voor God en de naasten is er geen nederigheid denkbaar. Dan is er hoogmoed en egoisme, zelfzucht die de mens stuurt. Want hoogmoed en zelfzucht horen eveneens bij elkaar als twee zijden van dezelfde munt. Het grote verschil is dat deemoed en liefde leidt naar het eeuwige leven en hoogmoed en zelfzucht naar de eeuwige dood. Want liefde en leven is precies hetzelfde. Wie dus de liefde, ter wille van zijn zelfzucht verwerpt, verwerpt ook God, die de Bron van alle liefde is en daarmee ook zijn eigen leven. Toch zijn hoogmoedige en zelfzuchtige mensen - wat hetzelfde is - hoog geeerd in de wereld, terwijl op nederige en liefdevolle mensen, meestal, wordt neergekeken en die mensen zijn, in de ogen van wereldse mensen, totaal onbelangrijk. Maar wat is belangrijker; het korte leven op Aarde, of het eeuwige leven in de wereld van de geesten, het hiernamaals? Voor mij is het leven in eeuwigheid, zonder einde, belangrijker dan het leven op Aarde! Maar een ieder moet hiervoor zijn eigen afweging maken. Om echter het Rijk Gods binnen te komen - en zeker de hoogste hemel, het hemelse Jeruzalem - is het nodig om geen spoor, geen atoom hoogmoed meer te hebben. Want God heeft absoluut geen hoogmoed. Dat kunnen wij zien aan Jezus Christus die, God in eigen Persoon, zich tot op het uiterste liet vernederen door Zijn geringe schepselen en zich door hen liet martelen en aan een kruis liet slaan. Hij bewees hiermee dat Hij, God, de diepste en grootste Nederigheid Zelf is. Immers, geen mens is zo zwaar verdeemoedigd als dat onze Heer en God toeliet dat mensen Hem vernederden en verdeemoedigden. Hij toonde ons hoe wij, gewone mensen, eigenlijk zouden moeten zijn; geheel zonder enige hoogmoed en tot in het diepst van het hart deemoedig en liefdevol. Begrijp het goed: hoogmoed is de vader en de moeder van alle zonden tegen God en de naasten. Daarom dienen wij mensen ook de laatste atoom van onze hoogmoed kwijt te raken. Het toppunt van hoogmoed is echter het ontkennen dat er zelfs maar een God bestaat. Een mens die dit doet is zeer ver gevorderd in zijn eigen zelfzucht en daarmee ook zeer ver gevorderd op weg naar de hel. Gelukkig is God oneindig barmhartig en iedereen, ongeacht de zwaarte van zijn zonden, kan en mag tergkeren naar God, ook zijn Schepper. Anders gezegd: iedereen die dit wil kan gered zijn voor het eeuwige leven in God en met God. Het enige wat daarvoor nodig is dat is geloven in God, Zijn Leer en Geboden erkennen als he beste wat een mens kan overkomen, berouw hebben van de begane zonden en God vragen om vergeving en genade en daarin volharden, dan is elk mens, die dit doet, gered voor het eeuwige leven. Natuurlijk is elk mens volkomen vrij om dit wel of niet te doen. Maar alles wat wij mensen doen in ons leven heeft zijn eigen gevolgen; ook het afwijzen of het volgen van God. Jezus Sirach heeft ons geleerd dat voor de kwaal van een hoogmoedige geen genezing is, omdat dit kwaad wortelt in zijn hart. En inderdaad een trotse, hoogmoedige van hart is moeilijk terug te brengen naar God, omdat hij denkt iets bijzonders te zijn, waarvoor Gods wetten, Gods Geboden niet gelden. Komt hij - het liefst op tijd - tot de ontdekking dat hij echt niet zo bijzonder is en als hij wil, dan kan hij, met Gods hulp, gered worden voor het eeuwige leven in en met God. De prijs die hij wel moet betalen is het loslaten van zijn hoogmoed en een stuk nederiger worden; maar het kan! Een mens hoeft enkel maar te willen en God geeft hem - vaak ongemerkt - alle hulp die hij nodig heeft om een echt mens te worden. Want egoistische mensen hebben geen echt leven en zijn ook geen echte mensen; daarvoor hebben zij teveel van de hel in zichzelf. Wij mensen hebben een vrije wil gekregen en ook God zal geen mens dwingen om Zijn kind e worden, maar wel alle mensen helpen als zij besloten hebben dat zij een kind van God willen worden en daarin volharden, door de Geboden van God te leven, dus te doen. Wie dat wil is genaderd tot de berg Sion en de stad van de levende God, het hemelse Jeruzalem. Alle daden, zoals eerder geschreven, hebben hun eigen gevolgen. Het maakt voor alle mensen veel uit of zij de brede weg bewandelen door het leven, welke niet van God is, of de smalle weg door het leven, die naar God toe voert. De brede weg is zijn de vermakelijkheden en rijkdommen van de wereld; de smalle weg is de weg van God Geboden en vooral van de twee Geboden die Jezus Christus ons heeft gegeven. Namelijk God liefhebben boven alles en de naasten als zichzelf. Wie de smalle weg bewandelt zonder af te wijken, die zal eens de voleinding bereikt hebben en als kind van God worden opgenomen in Zijn eigen huis, het hemelse Jeruzalem. Daar is bij niemand ook maar een atoom van hoogmoed te vinden, alleen de grootste deemoed. Dat is ook de reden dat Jezus Christus iedereen aanraadt om niet de voornaamste plaatsen aan tafel in te nemen, maar zich tevreden te stellen met elke plaats aan tafel, dus ook de laagste plaats. Immers, het voedsel is hetzelfde, dus wat maakt het uit waar er aan tafel gezeten wordt? En inderdaad, wie geld genoeg heeft, nodig geen mensen uit die hetzelfde terug geven, maar hen die moeilijk aan voedsel kunnen komen. Want geven is zaliger dan ontvangen. Dus organiseer geen maaltijden en feestjes om uw rijkdom te tonen en in de hoop terug te krijgen van wat u gegeven heeft; want dat is zelfzucht. Maar help liever hen die hulp nodig hebben! Betekent dat u niet uw familie en vrienden op bijvoorbeeld uw bruiloft kunt uitnodigen? Natuurlijk niet! Nodig uit wie u wilt uitnodigen, maar doe het niet voor de schone schijn. Doe het niet om u te laten eren voor de kostbaarheden, die u eraan besteed, maar geef een gelegenheid om in liefde met elkaar samen te zijn. Laat zo'n feest u budget niet te zwaar belasten, maar hou geld over om andere mensen, die het niet zo breed hebben, van uw rijkdom te laten profiteren, indien zij dat nodig hebben. En keur de liefdeskeuzes van uw kinderen niet af; ook niet als de door uw kind gekozen partner niet uit uw maatschappelijke kring komt. Immers liefde tussen twee mensen, welke leidt tot een huwelijk - tussen een man en een vrouw - is de beste levensvervulling van elk mens; ongeacht wereldse rijkdom of aanzien. God is Liefde en wat God gebonden heeft, zal geen mens meer scheiden, of zelfs maar onmogelijk maken. God weet het allerbeste wie onze levenspartner zal zijn; want Hij kent elk mens beter dan dat een mens zichzelf kent of kan kennen. Wees dan zo nederig en liefdevol om het geluk van uw kind niet in de weg te zitten, vanwege wereldse overwegingen. Indien u ook daarin God volgt, naast het houden van Zijn Geboden, dan komt u zeker in de hemel. Wellicht ook in de woning van onze Vader, God in Jezus Christus, het hemelse Jeruzalem. Laten wij daarom vanaf heden leven als daadwerkelijke christenen en ervoor bidden dat wij elkaar daar allemaal zullen terugvinden.

Amen.

Cor Huizer

PS: God richt Zich nu tot ons in de eindtijdprofetes, die u kunt vinden op www.hetboekderwaarheid.net



 

HOME   GOD IS LIEFDE EN LEVEN  DE EUROPESE OPLOSSING  SLAVERNIJ IS ECONOMISCHE NOODZAAK  ARTIKEL DAKLOZEN