Schriftuitleg


Schriftuitleg van zondag 17 juni 2018.

Inleiding:

Elke zondag zal ik proberen de schriftlezingen uit de Rooms Katholieke Kerk van die dag uit te leggen op de wijze waarop ik ze begrepen heb. Dit is niet bedoeld als preek, of zoals het tegenwoordig genoemd wordt een homilie, maar enkel als uitleg. Van geen enkele Kerk heb ik toestemming gekregen om te preken, daarom mag mijn Schriftuitlegging ook geen preek genoemd worden. Maar toch meen ik de vrijheid te hebben om mijn begrijpen van de schrifttekst wereldkundig te maken. Natuurlijk hoeft u het niet eens te zijn met mijn uitleg. Elk mens is uniek. Zoals het licht de verschillende vormen ook verschillend terugkaatst, zo begrijpt elk mens de Schrift op een andere wijze, heeft een ander bevattingsvermogen. U begrijpt de Schrift misschien wel beter, of minder goed dan ik. Wat ik opschrijf is mijn eigen begrijpen. U mag er uw voordeel mee doen, of u eraan ergeren (liever niet, is slecht voor uw hart), of een totaal verschillende mening hebben. Begrijp mijn schrijven zoals het u behaagt.

Schriftteksten

Eerste lezing Ezechiel 17, 22-24

Dit zegt de Heer God: 'Dan zal Ik zelf van de top van de hoge ceder een twijgje nemen, en dat in de grond zetten; van de bovenste van de jonge takken zal Ik een twijgje plukken, en Ik zelf zal het planten op een hoge en verhe-ven berg; op het gebergte van Israels hoogland zal Ik het planten. Het zal takken dragen, vrucht vormen, en een prachtige ceder worden. Daaronder zullen alle vogels van allerlei gevederte nestelen; in de schaduw van zijn takken zullen ze nestelen. En alle bomen van het open veld zullen erkennen dat Ik, de Heer, een sappige boom heb doen ver-dorren en een dorre boom tot bloei gebracht heb. Ik, de Heer, heb het gezegd, en Ik zal het doen'. Tweede lezing 2 Corinthiers 5, 6-10

Broeders en zusters, daarom houden wij altijd goede moed. Wij zijn ons bewust dat wij, zolang wij thuis zijn in het lichaam, ver zijn van de Heer. Wij leven in geloof, wij zien Hem niet. Maar wij houden moed en zouden liever uit het lichaam verhuizen om onze intrek te nemen bij de Heer. Daarom is onze enige eerzucht, hetzij thuis, hetzij in den vreemde, Hem te behagen. Want allen moeten wij voor Christus' rechterstoel verschijnen, opdat ieder het loon ontvangt voor wat hij in dit leven heeft gedaan, goed of kwaad.

Evangelielezing Marcus 4, 26-34

In die tijd zei Jezus tot de menigte: 'Het gaat met het Rijk Gods als met een man die zijn land bezaait; hij slaapt en staat op, 's nachts en overdag, en onderwijl kiemt het zaad en schiet op, maar hij weet niet hoe. Uit eigen kracht brengt de aarde vruchten voort, eerst de groene halm, dan de aar, dan het volgroeide graan in de aar. Zodra de vrucht het toelaat slaat hij er de sikkel in, want het is tijd voor de oogst'. En verder: 'Welke vergelijking kunnen wij vinden voor het Rijk Gods en in welke gelijkenis zullen we het voorstellen? Het lijkt op een mosterdzaadje. Wanneer dat gezaaid wordt in de grond, is het wel het allerkleinste zaadje op aarde; maar eenmaal gezaaid schiet het op en het wordt groter dan alle tuingewassen, en het krijgt grote takken zodat de vogels in zijn schaduw kunnen nestelen'. In vele dergelijke gelijkenissen verkondigde Hij hun Zijn leer op de wijze die zij konden verstaan. Anders dan in ge-lijkenissen sprak Hij niet tot hen, maar eenmaal met zijn leerlingen alleen gaf Hij van alles uitleg.

Uitleg:

Het thema van deze zondag is: 'Onderschat het kleine niet'. Onderschat het kleine niet, want het kan uitgroeien tot iets groots. Alle mensen, die groot zijn of waren in de wereld, alle mensen, die groot zijn in Gods ogen, zijn hun aardse leven begonnen met de versmelting van een zaadcel van de man en een eicel van de vrouw. De uitzondering is Jezus Christus, omdat Hij als Mens de Zoon van God is, is Zijn aardse leven begonnen met de Wil van God, die de onbevruchte eicel van Maria tot een volmaakt leven riep, waaruit Jezus Christus is geboren. En natuurlijk de eerste mensen op Aarde, geschapen naar Gods beeld en gelijkenis, Adam en Eva, die als volwassen mensen werden geschapen. Alle andere mensen begonnen en beginnen hun leven heel erg klein, allen zichtbaar onder een microscoop. En toch worden wij allemaal, in de loop van ongeveer twintig jaren, lichamelijk, volwassen en klaar om de volgende generatie te verwekken en te laten groeien in de buik van de moeder. Helaas leven wij heden in een cultuur van de dood, zoals paus Johannes Paulus II het uitdrukte, die onze kinderen massaal vermoord, nog voordat zij rijp genoeg zijn om op Aarde te worden geboren. In aantallen die de bevolkingsaantallen van menig land ver overschrijden, bijvoorbeeld meer dan driemaal de gehele bevolking van Nederland. En Dat jaarlijks! Heeft God ons mensen daarvoor op Aarde gezet? Nee, God heeft ons mensen op Aarde gezet om uit te groeien als Zijn ware kinderen. Maar heel veel mensen willen God niet, zij denken dat zij zonder God kunnen leven. Daarin vergissen zij zich geweldig. Zonder God zou er helemaal geen leven bestaan, zou de ruimte, mocht die wel bestaan, volledig leeg zijn. Tijd zou er ook niet bestaan, wat er zou dan niets of niemand zijn die iets met de tijd zou kunnen. Zonder God zouden wij Hem niet kunnen ontkennen, want wij zijn er dan eenvoudigweg helemaal niet. God ontkennen is het zelfde als ontkennen dat je adem haalt en op deze aardbol leeft. Ook denken dat wij enkel geschapen, geboren zijn voor dit korte leven op Aarde, is van dezelfde orde; God Zelf is nooit geschapen, maar Hij heeft alles wat geschapen is, dus alles wat bestaat, geschapen, maar wel voor de eeuwigheid. Op Aarde zien wij, in de materiele wereld, alles om ons heen vergaan, maar zelfs onze wetenschappers hebben verklaard dat niets verloren gaat. De materiele wereld vergaat, maar daarvoor in de plaats komt er een geestelijke wereld, door ons mensen het hiernamaals genoemd. Daar zullen wij eeuwig leven. Zoals wij, voor onze geboorte, reeds een lange weg hebben afgelegd - vaak in materiele vormen, zoals mineralen, planten en dieren - zo leggen wij mensenzielen ook na onze lichamelijke dood nog een weg af naar de volmaaktheid, de voltooiing van onze ziel en geest. Voor de een kort, omdat hij op Aarde al heeft geleefd naar Gods Geboden, dus Gods Geboden heeft onderhouden; voor de ander soms zeer lang, omdat hij zijn leven verknoeid heeft, door zijn eigen zelfzucht en ongehoorzaamheid aan Gods Geboden. Waar hij staat moet u ook zij lezen, lees dit naar uw eigen geslacht. Wij zijn geboren naar Gods beeld en gelijkenis en God heeft voor ons ouders uitgezocht; maar wel met de vrije wil van de nog ongeboren mensenziel, dus wijzelf. Voor elk mens zijn er vele wegen om door het leven te gaan en daartoe hebben wij mensen allemaal talenten meegekregen, welke wij wel of niet in alle vrijheid van wil kunnen ontwikkelen. Wij kunnen die talenten ook als neiging dan wel aanleg benoemen. Wij kunnen deze onderverdelen in positieve en negatieve aanleg, beide gekregen om ons leven te helpen in zijn keuzes tussen God, dus het goede en Satan, dus het kwade. Want ieder mens krijgt, om hem te beproeven, een kruis in zijn leven te dragen, de een een zwaarder kruis, de ander een lichter kruis, maar altijd afgestemd op wat wij zelf kunnen dragen zonder eronder te bezwijken. Als dat kruis ons te zwaar lijkt te worden, kunnen wij God altijd om hulp vragen. Maar mensen die God afwijzen, die zullen nooit God om hulp vragen en krijgen deze hulp daarom ook niet. Zij denken dat zij hun kruis alleen moeten dragen en mogen het dan ook proberen, ook als zij, vanwege hun eigen halsstarrigheid er onder bezwijken. God heeft met alle mensen een Verbond gesloten; indien wij mensen Gods Geboden onderhouden, dan zullen wij voor altijd leven in Zijn Rijk en in gelukzaligheid, die nooit een einde zal hebben; maar als wij tegen Gods Geboden in handelen, dan zal diegenen, welke dit doen, gestraft worden en soms voor eeuwig. De ellende die mensen, welke deze weg naar het onheil voor zichzelf hebben gekozen, zal heel lang aanhouden en, zelfs als zij gelukzalig worden, zullen zij nimmer een waarachtig kind van God worden, maar altijd een schepsel blijven. Wie het Verbond met God verbreekt zal de gevolgen zelf moeten ondervinden. Ezechiel moest van God voospellen dat koning Sidkia in Babel zou sterven, vanwege het verbreken van het verbond met Babel, welke God wilde. Daar slaat de tekst van deze lezing op; God zou koning Sidkia vervangen door een koning, die handelde naar Gods wil. Sidkia moest de straf voor zijn ontrouw reeds op Aarde ondergaan. Zoals zovelen ontrouwe huwelijkspartners ook de straf hiervoor reeds op Aarde ondergaan, vanwege de ellende waarin zij zichzelf en hun levenspartner en kinderen hebben gestort. Dit geldt natuurlijk voor beide seksen. Liefde en trouw zijn aan elkaar verbonden; wie geen liefde heeft komt in de verleiding ontrouw te zijn en zonder trouw is er ook geen liefde voor de ander. De zelfzucht overheerst, niet de liefde voor God en de naasten. Maar zoals Paulus aan de Corinthiers schreef: 'Want allen moeten wij voor Christus' rechterstoel verschijnen, opdat ieder het loon ontvangt voor wat hij in dit leven heeft gedaan, goed of kwaad'. Ook wie op Aarde niet gestraft lijkt te worden; God vergeet niemand zijn daden. Eens zullen wij over ons leven verantwoording moeten afleggen, of wij willen of niet. Wie, zonder enig berouw, zijn leven heeft gevuld met kwade daden, die zal ook een onverbiddelijke Rechter vinden, maar geen Vader. Wie zijn leven heeft gevuld met goede daden vol van liefde voor God en de naasten; die zal zijn Vader aantreffen, die hem als een Vader oordeelt en niet als een onverbiddelijke Rechter. Aan ons de keuze uit eigen vrije wil! Behoren wij mensen tot het volgroeide graan, wanneer Gods sikkel ons afsnijd van het aardse leven, of zijn wij als onkruid, van onnut voor het Rijk Gods? Zijn wij groot geweest in de wereld, maar dor en droog in Gods ogen, of zijn wij klein geweest in de wereld, maar groot in Gods ogen? Zijn wij verdort in onze geleerdheid en hoogmoed, of zijn wij uitgegroeid als een mosterdzaadje, waar onder onze takken vele vogels kunnen nestelen? Willen wij ons leven verknoeien voor de schijnrijkdom van de Aarde, of willen wij het goud van de liefde verzamelen voor het Rijk Gods en in de hemel komen? Wie Gods Geboden uit liefde onderhoud, die komt in de hemel. Wellicht ook in het huis van onze Vader, God in Jezus Christus, het hemelse Jeruzalem. Laten wij daarom vanaf heden leven als daadwerkelijke christenen en ervoor bidden dat wij elkaar daar allemaal zullen aantreffen.

Amen.

Cor Huizer

PS: God richt Zich nu tot ons in de eindtijdprofetes, die u kunt vinden op www.hetboekderwaarheid.net



 

HOME   GOD IS LIEFDE EN LEVEN  DE EUROPESE OPLOSSING  SLAVERNIJ IS ECONOMISCHE NOODZAAK  ARTIKEL DAKLOZEN